مشاوره و راهنمايي‌ رايگان همسفران

بسم الله الرحمن الرحیم

دستور جلسه این هفته : از فرمانبرداری تا فرماندهی

دستور جلسه این هفته ، از نقطه نظر بار معنا و مفهوم ، یکی از دستور جلسات مهم سالانه است . در نگاه اول ، ممکن است برداشت ما از این مفهوم بیشتر حول محور مسایل بیرونی و زندگی روزمره ما باشد ، اما بار اصلی این موضوع ، درونی است و درون انسان را نشانه گرفته است .

برای اینکه بیشتر متوجه اهمیت موضوع بشویم ، بهتر است طبق معمول ، از اعتیاد و درمان آن شروع کنیم .
آن گونه که مقاله علمی صورت مسئله اعتیاد ، ( مهندس حسین دژاکام ) به خوبی برای ما تشریح می کند ، بیماری اعتیاد سه بخش از شهر وجودی انسان را از تعادل خارج می کند ، جسم ، روان و جهان بینی .
بیماری اعتیاد ، اساسی ترین مکانیسم های تعادل و سلامتی را در بخش های مزبور هدف قرار می دهد، انسان را بیمار و از تعادل خارج می کند .
از نگاه دیگران : بیمار اعتیاد یا مصرف کننده مواد مخدر ، شخصی است که مواد مصرف کند و اگر مصرف نکند حالش بد می شود ؛ این ابتدایی ترین برداشت مردم از بیماری اعتیاد است ، البته بسیارند کسانی که فکر می کنند این مصرف ، صرفا از روی لذت جویی و به منظور سرخوشی صورت می گیرد. این دسته ، کسانی هستند که اطلاعات و دانش آنها در مقوله بیماری اعتیاد صفر است ؛

 آنهایی که کمی نسبت به موضوع بیماری اعتیاد آشنایی دارند و جسته و گریخته چیزهایی شنیده اند و یا خوانده اند ، حداقل می دانند که بیمار اعتیاد یا مصرف کننده مواد مخدر ، مجبور است که مصرف کند و این مصرف ، از روی لذت طلبی و برای سرخوشی نیست . مصرف کننده  مواد مخدر ، مواد مصرف می کند برای اینکه بتواند بایستد ، برای اینکه بتواند راه برود ، حرف بزند ، کارهایش را انجام بدهد ، چون در غیر اینصورت ، قادر به انجام هیچ کاری نخواهد بود و درد ، تمام ابعاد وجودیش را در بر می گیرد .

در اصطلاح عامیانه گفته می شود ، برای مثال : فلانی گرفتار ( اعتیاد ) است ، اسیر است  ، این اصطلاحات اشاره ای هر چند مختصر به عمق مسئله اعتیاد دارد . یکی از مهمترین اتفاقاتی که در فرایند اعتیاد برای مصرف کننده موادمخدر روی می دهد ، از دست دادن اختیار و فرماندهی شهر وجودی است .

مصرف کننده ، مجبور است که مصرف کند و مواد مخدر و اعتیاد برای او تعیین تکلیف می کند که چه کاری انجام بدهد و یا ندهد ، کجا برود و کجا نرود ، با چه افرادی ارتباط داشته باشد و یا نداشته باشد ، حتی غذا خوردنش هم تحت اختیار خودش نیست ، اعتیاد تعیین می کند که چه غذایی بخورد و نخورد ، این غذا را نخورد چون خمار می شود و الی آخر .

زمانیکه از این زاویه به بیماری اعتیاد نگاه می کنیم ، می بینیم که بیمار اعتیاد ، فرماندهی خودش را از دست داده و از او سلب اختیار شده  ، او نمی تواند با اختیار خودش یک روز مواد مصرف نکند ، چون در این صورت به بدترین حالات خماری دچار می شود ، مجبور است که برای حفظ تعادل نسبی ، دائما مصرف کند .

فرماندهی او به تعبیری دیگر ، در دست شیطان و نیروهای منفی است . تحت امر نیروی های شیطانی است . مصرف کننده مواد مخدر نیروی بسیار مفید و ارزنده ای برای نیروهای شیطانی است و فرمانبر بسیار خوبی برای آنهاست .

وقتی به یک مصرف کننده شیشه نگاه می کنیم ، می توانیم این موضوع را کاملا درک کنیم ، نیروهای شیطانی هم ، نیاز به انرژی دارند و انرژی آنها از همین اعمال شیطانی تامین می شود ، آنها نمی خواهند نیروی خود را که به بهترین شکل از آنها حرف شنوی دارد را ، به آسانی از دست بدهند ، بنابراین  با تمام قدرت سعی در حفظ او دارند و اگر این شخص بخواهد اعتیاد خود را درمان کند و از دسته نیروهای تحت امر شیطان خارج شود ، آنها به عناوین مختلف جلوی او را می گیرند . ( نیروی بازدارنده ) که بایستی فرد برای پیروزی ، از سد آنها عبور کند و بدون حمایت نیروی الهی غیر ممکن است .

این فرد در گذشته از نیروی منفی فرمانبرداری کرده است و اکنون فرماندهی شهر وجودیش ، در اختیار آنهاست ، بسیار زمان می برد تا روزی فرا برسد که این فرد متوجه اوضاع وخیم خود شود و تصمیم بگیرد که جایگاه خودش را تغییر دهد و بخواهد که اعتیادش را درمان کند و از دسته نیروهای شیطانی به نیروهای الهی بپیوندد .

وقتی خواستار رهایی بودن ، به حد اعلای خود می رسد و روزی که تمام نیرویش را جمع می کند و از جا کنده می شود و با تمام وجودش می خواهد که اعتیاد خود را درمان کند ، نقطه آغازی است برای دریافت کلید شهر وجودی .
در اینجا ، نیروهای الهی که منتظر او بودند، به یاری او می شتابند و او را در تغییر جایگاه کمک می کنند ، در طی فرایند زمان و با استفاده از روش اصولی و صحیح و با صبر و استقامت و تلاش و با کمک نیروی الهی می تواند از سد محکم و نیرومند نیروی بازدارنده عبور کند و به درمان و رهایی و آزادی برسد .
چقدر زیباست واژه رهایی ، رهایی از چنگال های مخوف اعتیاد ، رهایی از اسارت اعتیاد .
 

در این فرایند ، یعنی درمان اصولی اعتیاد و به تعادل رسیدن جسم، روان و جهان بینی ، فرماندهی شهر وجودی به خود شخص واگذار می گردد و زمانی می رسد که خود ، فرمانده خویش است .

فرماندهی خویش و فرماندهی شهر وجودی انسان ، یعنی بزرگترین فرماندهی . به تعبیر علی بن ابیطالب﴿ع﴾ انسان جهان اصغر است . در کتاب عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر نیز می خوانیم که : شهر ، جهان و جهان ها همه در درون انسان است . فرماندهی شهر وجودی انسان چیز کمی نیست ، کمتر از پادشاهی نیست و این پادشاهی ، شایسته انسان های صالح است . انسان هایی  که بین آن ها و اهریمن هیچ بند و ارتباطی نیست . وجود بند و پیوند با شیطان و نیروی منفی ، یعنی اینکه سر نخ حرکت های انسان در دست شیطان است . درست مانند عروسک های خیمه شب بازی .

انسانی که فرمانده شهر وجودی خویش است ، این بندها را گسسته و به رهایی رسیده ، تمام بندهایی که تارهای وجودی او را به نادرستی به هم وصل نموده بود و پیوند های نا میمون با نیروهای منفی را ، در فرایند تزکیه و تصفیه باز نموده است .

اما رسیدن به این فرماندهی ، به حرف و سخن نیست ، شوخی و مزاح نیست ، بزرگترین  پروسه ای است که در هستی ، به انسان واگذار شده است ، از الست تا ابدیت  بی انتها . می خواهیم به فرمان عقل نزدیک شویم ، می خواهیم فرماندهی خود را به دست بگیریم ، می خواهیم به آنجایی که از آنجا انشعاب یافته ایم برسیم ، این نزدیک شدن و این رسیدن ، بسیار سخت و طاقت فرسا ست ، پوست انسان کنده می شود ، تزکیه و تصفیه و دوری از ضد ارزشها کار ساده ای نیست، در مسیر ارزش ها و در صراط مستقیم ، به قول استاد رعد ، این احیای دوباره ، کاری است بسیار سخت که اگر با توان و نیروی الهی همراه نباشد ، رو به زوال می رود .

گفتیم که فرمانبرداری از نیروهای منفی و قدم گذاشتن در مسیر مصرف مواد مخدر واعتیاد ، ما را به جایی می رساند که فرماندهی خویش را به شیطان دادیم . حال بایستی  مسیر معکوس طی شود . برای رسیدن به فرماندهی خویش ، بایستی ابتدا از فرمانبردای شروع کنیم ، فرمانبرداری از نیروهای الهی و از قدرت مطلق . بایستی فرامین را به خوبی اجرا کنیم .

 برای درمان اعتیاد در کنگره 60 نیز بایستی از فرمانبرداری شروع کنیم . برای عبور از این گذرگاه سخت ، چیزی به نام خود فرمانی وجود ندارد . از خود فرمانی تا فرمان، فرق بسیار است .

با خود فرمانی ، به جایی می رسیم که در گذشته رسیدیم و آن تاریکی بود . اما حالا باید برای رسیدن به روشنایی ، تابع فرمان باشیم ، فرماندهی ما در پروسه درمان اعتیاد در دست راهنماست که راهنمای درمان اعتیاد است .
او ، راهنما و فرمانده ما در مسیر درمان اعتیاد و عبور از گذرگاه های سخت است که خود در گذشته پیموده است  ، بایستی گوش به فرمان او باشیم ، بایستی عملیات تیپرینگ یا ریداکشن استپر ( Reduction Stepper ) مصرف را به خوبی اجرا کنیم ، بایستی تمامی دستورات و فرمان های راهنما را در مسیر درمان ، یک به یک اجرا کنیم ، در کنار این پروسه ، بایستی فرمانبردار فرامین نیروي مافوق يا قدرت مطلق نیز باشیم ،

فرامین قدرت مطلق يا الله، مثل روز روشن است و همه ما خوب می دانیم که صراط مستقیم چیست . در وادیهای کنگره 60 ، بارها و بارها به این فرامین که مانند تابلو های پر رنگ راهنمایی و رانندگی، برای حرکت در صراط مستقیم ، ما را راهنمایی می کنند ، اشاره شده است . دروغ مگوی ، دزدی مکن ، رشوه نخور ، غیبت نکن  ،گمان بد مبر ، در امور شخصی دیگران تجسس نکن ، کم فروشی نکن ، نزول نخور ، نزول نگیر ، تجاوز نکن ، عیب جوی و طعنه زن مباش ، پیمان شکن نشو ، فسادنکن  ،سوال کننده را از خود مران ، ظلم نکن ، ارث دیگران را نخور ، یتیمان را نوازش کن ، درماندگان را یاری برسان ، به فقرا کمک کن ، زکات خود را پرداخت کن و بدان که مال بهر آسایش عمر است ، نه عمر بهر گردآوری مال ، و در نهایت دور خمر را قلم بکش ، یعنی آنچه روی شخصیت ، اندیشه و تفکر تو، پرده یا حجاب یا پوشش می کشد ، مثل : الکل ، تریاک ، حشیش ، هروئین ، کراک ، شیشه و قرص ، بر حذر باش که عملی شیطانی می باشد .
اگر خودمان بخواهیم و خداوند و نیروهای الهی یاریمان کنند و بتوانیم در مسیر درمان اعتیاد ، شاگرد خوبی برای راهنما و کنگره 60 باشیم و دستورات و راهنمایی ها را درست اجرا کنیم و حرفشان را گوش کنیم و هم زمان ، فرامین فوق را تا جایی که از دستمان بر می آید ، انجام دهیم و در صراط مستقیم باشیم ،  مطمئن باشیم که به رهایی و آزادی و فرماندهی خویش خواهیم رسید و در غیر اینصورت ، مطمئن باشیم که هرگز نخواهیم رسید .

به قول سردار در وادی چهاردهم : برای آنانی که که حال خوشی ندارند ، دو راه بیشتر وجود ندارد ؛ یا به نیروهای راستین که خواستار حق و حقیقت هستند ، ملحق شوند و یا صبر کنند که نیروهای مخرب و بازدارنده آن ها را با گردباد عظیم به عمق ظلمات ، هدایت کنند .

 فرماندهی شهر وجودی و نزدیک شدن به فرمان عقل ، که شکل گیری آن از درون آغاز می شود  ، درنهایت ، خود را در عملکرد و وضعیت بیرونی ما ، خود را به نمایش می گذارد و می توانیم نتیجه آن را در رفتارها و زندگی بیرون ببینیم . کسی که فرمانبردار فرامین الهی باشد و فرمانده با کفایتی  برای شهر وجودی خویش باشد  ،می تواند برای دیگران نیز فرمانده خوبی باشد و قدرت فرماندهی  را خواهد داشت ، در غیر اینصورت ، یعنی کسی که برای خودش هم فرمانده خوبی نیست، چطور می تواند فرمانده دیگران باشد !

راهنما یا کمک راهنما ، کسی  است که در گذشته فرمانبردار بوده و اکنون به فرماندهی رسیده است .

فراموش نکنیم که فرماندهی شهر وجودی ، از مسائل بسیار جزئی و کوچک شروع می شود ، آیا به موقع مسواک می زنیم ؟ آیا به موقع می خوابیم ؟ آیا به موقع بیدار می شویم ؟ آیا داروی خود OT  را سر ساعت مقرر مصرف می کنیم ؟ آیا به موقع در کلاس حاضر می شویم ؟ آیا به موقع ورزش می کنیم ؟ آیا سرموقع به قرار خود می رسیم ؟ آیا هنوز هم دیر می رسیم و ترافیک را بهانه می کنیم ؟

اینها پائین ترین سطوح فرماندهی شهر وجودی است و آغازی است برای پروسه عظیم مسئولیت پذیری و فرماندهی .
انسانی که در این دنیا به این جایگاه برسد ، یعنی به نقطه ای که مسئولیت پذیر باشد و مسئولیت را به نحو شایسته به اتمام برساند ، یکی از مهمترین جایگاه های انسانی را کسب نموده است . در غیر اینصورت ، یعنی کسی که حتی این قدرت را ندارد که به موقع مسواک بزند و کسی که این توان را ندارد که مثلاً 6 صبح از خواب بیدار شود ، کسی که نمی تواند داروی خود را سر وقت مصرف کند ، کسی که یک ساعت بعد ار شروع کلاس به جلسه می رسد ، کسی که توان نشستن در جلسه برای مدت یک ساعت و نیم را ندارد و بارها بیرون می رود و سیگار می کشد ، چطور می تواند از فرماندهی  صحبت کند ؟

چطور می تواند از درمان اعتیاد صحبت کند ؟ رسیدن به درمان اعتیاد و رهایی از چنگال های خوفناک شیطان و اهریمن و چشیدن طعم رهایی و آزادی ، پاداشی است که ویژه انسان های مسئولیت پذیر است . انسان هایی که فرمانبرداری را آموخته اند و به مسئولیت خود واقف هستند .
در پایان اشاره می کنیم به پیام بسیار زیبایی که در مطلع وادی هشتم آمده است :

پیام برای کسانیکه که به دنیایی تازه قدم نهاده اند و به خویش خویشتن توجه می نمایند . بر شما واجب و ضروری است که از سخن به نقطه عمل حرکت بنمایید و بر زمین و سماء توجه کنید ، با اندیشه ژرف خود به رحمت ماوراء ، ایمان راسخ داشته  باشید و بدانید که پاداش شما ، دست همیاری شما را خواهد داد ، آنگاه بذر نیکو بکار و تخم و دانه با ارزش ، هم قوت کافی و هم سایه بان هایتان برافراشته خواهد شد ، پس آن کنید که فرمان است .

      با احترام ، مسافر علی خدامی 6/8/91

  منبع: کنگره 60